Το Teacher's Blog μας επισκέφτηκε....Υιοθεσία..

Να του πω ότι είναι υιοθετημένος ;

   Υιοθεσία....Μεγάλη και σπουδαία θα έλεγα υπόθεση. Ο όρος σημαίνει, η νομική διαδικασία κατά την οποία αποκτά κάποιος με δικαστική απόφαση τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του γονέα για ένα παιδί του οποίου δεν είναι φυσικός γονέας. 

   Αποφάσισα να γράψω αυτό το άρθρο σαφώς επηρεασμένη από την καθημερινότητα. Παντού συναντάς παιδιά εγκαταλελειμμένα, παιδιά σε ιδρύματα, παιδιά άστεγα, να ζητιανεύουν , πεινασμένα.

 Μήπως θα έπρεπε όλοι να το ξανασκεφτούμε ;;;; Βέβαια είναι μια δύσκολη και χρονοβόρα (για την Ελλάδα) διαδικασία, αλλά η γνώμη μου είναι πως αξίζει τον κόπο εφόσον έχουμε την οικονομική δυνατότητα να 'σώσουμε' μια αθώα ψυχούλα και θέλουμε πραγματικά να του προσφέρουμε μια οικογενειακή θαλπωρή.

Στην Ελλάδα τρεις τρόποι υιοθεσίας θεωρούνται νόμιμοι:

·         Η κρατική υιοθεσία

·         Η διακρατική και

·         Η ιδιωτική

Στην κρατική υιοθεσία εμπλέκονται οι αρμόδιοι κρατικοί φορείς, τόσο για να πιστοποιήσουν την καταλληλότητα των ζευγαριών όσο και για να υποδείξουν το παιδί, που επίσης βρίσκεται σε κρατικό φορέα φιλοξενίας.

Από την άλλη πλευρά, στην ιδιωτική υιοθεσία δε χρειάζεται η διαμεσολάβηση κάποιου ιδρύματος .

Όσον αφορά τη διακρατική υιοθεσία, όπου το παιδί προέρχεται από άλλο κράτος, για τη διαδικασία μεσολαβούν συγκεκριμένες περιφέρειες αλλά και η διεύθυνση Οικογένειας και Παιδιού του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης.

Πρέπει να αποκαλύψουμε την υιοθεσία στο ίδιο το παιδί, στα φυσικά παιδιά ή στον κοινωνικό περίγυρο;

  Μια απορία που βασανίζει πολλούς γονείς! Είναι δύσκολη απόφαση και οι περισσότεροι προτιμούν να το κρατήσουν κρυφό, νομίζοντας έτσι πως προστατεύουν το ίδιο το παιδί αλλά και τα φυσικά τους παιδιά από την κοινωνική κατακραυγή! Θεωρώ το καλύτερο για την οικογένεια αλλά και την ομαλή ένταξη του νέου μέλους, είναι να γνωρίζουν τι γίνεται και τι πρόκειται να συμβεί . Επιπλέον, το βρέφος ή το παιδί που θα υιοθετηθεί καλό θα ήταν να γνωρίζει ότι δεν είναι φυσικό μέλος της οικογένειας που πρόκειται να μεγαλώσει. Ακόμη όταν ενηλικιωθεί και εφόσον επιθυμεί να γνωρίσει την φυσική του οικογένεια, αν υπάρχει, να μην του απαγορευτεί ! 

   Τα παιδιά πρέπει να γνωρίζουν την αλήθεια γιατί έτσι μεγαλώνουν όσο το δυνατόν καλύτερα μέσα στην οικογένεια και με λιγότερα ψυχολογικά τραύματα. Ίσως βρεθεί στον δρόμο τους κάποιος ασυνείδητος που θα το πληγώσει, γιατί ως γνωστών η γλώσσα κόκαλα δεν έχει αλλά κόκαλα τσακίζει!  Το παιδί οφείλει να είναι έτοιμο ψυχολογικά να αντιμετωπίσει αυτή την κατάσταση. Αυτό θα επιτευχθεί με συζήτηση και γνωρίζοντας την αλήθεια από την νέα του οικογένεια. 

   Κατά την γνώμη μου, καλό θα ήταν οι γονείς που πρόκειται να μπουν στην διαδικασία της υιοθεσίας να ετοιμαστούν ψυχολογικά γιατί δεν είναι κάτι απλό και εύκολο. Έπειτα να είναι σίγουροι γι’ αυτό που θα κάνουν και συνειδητοποιημένοι , να μην εγκαταλείψουν στις δύσκολες στιγμές αλλά να φανούν δυνατοί. Τέλος, να μην περιμένουν κάποια κατάλληλη στιγμή για να αποκαλύψουν στην αλήθεια ή το πότε θα είναι έτοιμοι γιατί αυτό μπορεί να μην έρθει ποτέ ! Όταν το παιδί περάσει την νηπιακή ηλικία καλό θα ήταν να μάθει την αλήθεια, με όσο πιο απλό τρόπο. Χωρίς να πληγώσουν το παιδί. Σταθείτε δίπλα στα παιδιά σας, γιατί είναι και αυτά παιδιά σας!!

Γονιός είναι και αυτός που μεγαλώνει ένα παιδί, όχι μόνο αυτός που του δίνει ζωή.

Επιμέλεια & Σύνταξη:

 Λάλου Σπυριδούλα Μαρία

Εκπαιδευτικός

Το Teacher's Blog μας επισκέφτηκε! Εθισμός στις οθόνες.

 Όπως σας ανακοινώσει το υπέροχο Teacher's blog θα μας επισκέπτεται 2 φορές το μήνα. Σήμερα η εκπαιδευτικός Σπυριδούλα-Μαρία Λάλου μας μιλάει για τον εθισμό στις οθόνες. 

" Όλο και περισσότερο παρατηρείται τα παιδιά να χάνουν το ενδιαφέρον τους για μια βόλτα και να προτιμούν να μείνουν σπίτι να δουν τηλεόραση. Όλο αυτό όμως δημιουργεί σιγά σιγά  εθισμό, που στην αρχή δεν γίνεται αντιληπτός αλλά δεν αργεί να φανεί ακόμη και στην συμπεριφορά των παιδιών.

   Έτσι αυτή η συνήθεια οδηγεί σε:

1.            Απώλεια ελέγχου διαχείρισης: το παιδί δυσκολεύεται να κλείσει την τηλεόραση, το τάμπλετ, το κινητό την στιγμή που του το ζητάνε. Γίνεται αναβλητικό (π.χ. Θα το κλείσω σε 5 λεπτά και ποτέ δεν είναι τόσο)
2.          Είναι απορροφημένο συνεχώς: το παιδί αναπτύσσει συνέχεια κουβέντα γύρω από θέματα που αφορούν το διαδίκτυο ή που είδε στην τηλεόραση (π.χ. είδες τι τραγούδι ανέβασε στο κανάλι του ο τάδε τραγουδιστή;)
3.          Αντιμετωπίζει κοινωνικά προβλήματα: εσείς του μιλάτε και αυτό είναι μπροστά από μια οθόνη, δεν σας απαντάει, είναι προσηλωμένο εκεί.
4.         Επιρροή σχέσεων γονέα- παιδιού: υπάρχουν συνέχεια τσακωμοί στο σπίτι λόγω της τεταμένης χρήσης των οθονών και αυτών που βλέπει στο διαδίκτυο.
5.          Αντιμετωπίζει προβλήματα στέρησης: υπάρχει έντονος εκνευρισμός/ θυμός και ξεσπάσματα όταν του απαγορεύετε να δει π.χ. τηλεόραση ή να παίξειPlayStation ή ακόμη και αν του δίνετε περιορισμένο χρόνο .
6.          Λέει ψέματα: σας κρύβει το τάμπλετ ή παίζει όταν λείπετε .
7.         Του λείπει η οθόνη: όταν είναι εκνευρισμένο ή θέλει να ξεκουραστεί θέλει να δει τηλεόραση για να χαλαρώσει.

   Αντιλαμβάνεστε λοιπόν πως λίγο πολύ όλα τα παιδάκια στις μέρες μας αντιμετωπίζουν τέτοια θέματα, άλλα σε μεγάλο και άλλα σε μικρό βαθμό. Καλό θα ήταν να αποτελούμε και εμείς παράδειγμα για τα παιδιά μας και να αποκοπούμε από τέτοιου είδους εθισμούς, να θέτουμε όρια σε εμάς και τα παιδιά μας."

 Επιμέλεια: Λάλου Σπυριδούλα -Μαρία Εκπαιδευτικός

Πηγή:https://lalouspiridoula.blogspot.com/2019_04_07_archive.html 

   

Μεγαλώνοντας από έναν Ναρκισσιστή Γονέα: 6 αποτελέσματα στη προσωπικότητα του παιδιού.

     Η ναρκισσιστική διαταραχή προσωπικότητας είναι μια διαταραχή κατά την οποία το άτομο ασχολείται συνεχώς με τον εαυτό του, νιώθει ότι είναι ιδιαίτερος και πρέπει να χρήζει ιδιαίτερης μεταχείρισης ακόμη και από αγνώστους και δυσκολεύεται να δώσει στοργή και συναισθηματική κάλυψη στα κοντινά του πρόσωπα. Θέλει να παίρνει στοργή και αγάπη και να νιώθει το κέντρο της προσοχής μέσα στην οικογένεια.

 Τα πράγματα παίρνουν άλλη τροπή όταν ο ναρκισσιστής αποφασίζει ή απλά γίνεται γονέας. Πώς αναπτύσσεται η προσωπικότητα ενός παιδιού που ζει στη σκιά του ναρκισσιστή γονιού; Ας δούμε, λοιπόν, 6 χαρακτηριστικά που ενδέχεται να υιοθετήσει το παιδί καθώς μεγαλώνει:

1. Χρόνια αυτομομφή: ο ναρκισσιστής γονιός μπορεί να μην είναι εμφανώς κακοποιητικός με τα παιδιά του αλλά συναισθηματικά είναι κωφός και ρηχός προς αυτά (και γενικά) καθώς είναι πολύ απασχολημένος με την ικανοποίηση των δικών του αναγκών. Το παιδί όμως δεν μπορεί να ανοίξει απλά την πόρτα και να βρεί άλλη οικογένεια. Έτσι μεγαλώνει έχοντας πάντα την ελπίδα ότι θα κερδίσει την στοργή και το ενδιαφέρον του γονέα. Εάν δεν το έχει καταφέρει μέχρι τώρα είναι γιατί ίσως κάτι κάνει λάθος: "Πρέπει να φταίω εγώ", "Εάν ήμουν πιο ήσυχος, πιο ήρεμος, πιο κοινωνικός, πιο ομιλητικός...η μητέρα μου θα μου έδινε περισσότερη σημασία". Έτσι, αναπτύσσεται πολύ χαμηλή αυτο-εκτίμηση που ακολουθεί το παιδί και στην ενήλικη ζωή του.

2. Ηχώ-ισμός: από τη Νύμφη Ηχώ, που ερωτεύτηκε τον Νάρκισσο στη μυθολογία και ήταν καταδικασμένη να επαναλαμβάνει τις τελευταίες λέξεις που ακούει έτσι και το παιδί που μεγαλώνει από ένα ναρκισσιστή έχει μάθει να αφουγκράζεται τις ανάγκες του γονιού του και να "πιάνει" όσο το δυνατόν λιγότερο χώρο. Όταν ο ναρκισσιστής γονέας αναγκάζει το παιδί του να μην εκφράζει τις ανάγκες του με το να καταρρέει απροειδοποίητα ή να ξεσπά σε κλάμματα κάθε φορά που το παιδί εκφράζει ένα παράπονο ή μια ανάγκη, το παιδί μαθαίνει να γίνεται η ηχώ του γονιού του και τίποτε άλλο και φυσικά έλκεται από ναρκισσιστές συντρόφους.

3. Ανασφάλεια στις σχέσεις: Η ασφάλεια στη σχέση είναι η σιγουρά να είσαι κοντά σε κάποιον και να στηρίζεσαι/εξαρτάσαι από αυτόν σε υγιή πλάισια. Ωστόσο, η παραμέληση, η κακοποίηση και η ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ απουσία του ναρκισσιστή γονέα μας κάνει να αναρωτιόμαστε πόσο ασφαλείς μπορεί να είμαστε στα χέρια των άλλων; Η ανασφάλεια στις σχέσεις μπορεί να πάρει 2 μορφές: είτε αποφευκτική μορφή, όπου κάθε πρόβλημα μας μας κάνει να κλεινόμαστε στον εαυτό μας και να αποφεύγουμε το δέσιμο, είτε αγχωτική μορφή όπου κυνηγάμε αυτό που τόσο καιρό αποζητούσαμε από τους γονείς μας και το απαιτούμε ουσιαστικά από τον σύντροφο (Δώσε μου την προσοχή που μου αξίζει!).

4. Φόβος για τις ανάγκες τους: τα παιδιά των ναρκισσιστών γονέων έχουν μάθει να μην εκφράζουν τις ανάγκες τους και να είναι φροντιστές των άλλων και σιωπηλά να επιθυμούν κάτι νιώθοντας ενοχές γι αυτό. Όταν ξαφνικά χτυπάει η "κρίση" και κάποια έντονη ανάγκη τους χτυπήσει την πόρτα, πανικοβάλλονται και βιώνουν έντονο άγχος αλλά και ενοχές. Νιώθουν εγωιστές και προσπαθούν να υποτιμήσουν αυτή την ανάγκη και ας είναι κάτι το αυτονόητο.

5. Φροντιστές: τα παιδιά των γονέων αυτών έχουν γαλουχηθεί με το μήνυμα ότι οι ανάγκες του δεν έχουν σημασία τόσο όσο οι ανάγκες των γονέων τους. Έτσι μεγαλώνοντας μπορεί να εξελιχθούν σε αλτρουιστές φροντιστές σε τόσο έντονο βαθμό που μοιάζει η ζωή τους έτσι μόνο να έχει νόημα. Δίνουν την φροντίδα και την στοργή που δεν πήραν.

6. Το γονεικό παιδί: το παιδί του ναρκισσιστή συνήθως είναι προικισμένο με την ικανότητα να συναισθάνεται τους άλλους, να μπαίνει στη θέση τους και να κατανοεί το πώς νιώθουν. Αυτά τα παιδιά έμαθαν να στηρίζουν την "ευτυχία" των γονιών τους και να αποτελούν μια αστείρευτη πηγή αυτοπεποίθησης και φροντίδας: "Φυσικά και είσαι όμορφη", "Θα σου φτιάξω ένα τσάι, φαίνεται αγχωμένη". Τα παιδιά αυτά μπορεί να μισούν τις επιθυμίες τους γιατί θεωρούν ότι είναι εμπόδιο στις σχέσεις τους..

Σε πολλές περιπτώσεις, αν όχι στις περισσότερες, ο ενήλικας που θα αντιληφθεί την κατάσταση στην οποία βρίσκεται- γιατί ο ναρκισσιστής γονέας δεν αφήνει εύκολα τα παιδιά του να ανεξαρτητοποιηθούν και να χάσει τους οπαδούς του- δυστυχώς δεν έχει άλλη λύση από το να απομακρυνθεί από τον ναρκισσιστή γονιό. Το άτομο αυτό μπορεί να επεξεργαστεί και να αντιμετωπίσει αυτή την κατάσταση με τη βοήθεια ειδικού και φυσικά με το να αποκοπεί από αυτό το τοξικό περιβάλλον. Στην Αμερική υπάρχουν ομάδες στήριξης παιδιών με ναρκισσιστές γονείς και forums που το άτομο μπορεί να στραφεί και να πάρει δύναμη γι αυτό το δύσκολο ταξίδι προς την απελευθέρωση. Ακούγεται μελοδραματικό αλλά μιλώντας με τέτοιους ενήλικες κατάλαβα ότι πράγματι έτσι είναι..απελευθέρωση και αποκάλυψη της αλήθειας!Αυτά τα παιδιά έβαλαν τα γυαλιά του ναρκισσιστή για να ικανοποιήσουν τις ανασφάλειες και τις ανάγκες του και τώρα, ενήλικες πιά, βρίσκονται χωρίς γυαλιά και πρέπει να ανακαλύψουν πτυχές του εαυτού τους που είχαν θάψει...Δεν το λες και λίγο..

Σημείωση: το σημερινό άρθρο βασίστηκε στις απόψεις του Dr. Craig Malkin, κλινικού ψυχολόγου και λέκτορα της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου του Harvard.