Η μητρική παρουσία στις σχολικές γιορτές...το Teacher's Blog μας επισκέφτηκε.

Η  παρουσία της μητέρας  είναι η πιο σημαντική στην ζωή κάθε ανθρώπου. Ο ρόλος της μητέρας ειδικά στην παιδική ηλικία, διαδραματίζει μεγά...

Δευτέρα, 22 Ιουνίου 2020

Η μητρική παρουσία στις σχολικές γιορτές...το Teacher's Blog μας επισκέφτηκε.

Η παρουσία της μητέρας είναι η πιο σημαντική στην ζωή κάθε ανθρώπου. Ο ρόλος της μητέρας ειδικά στην παιδική ηλικία, διαδραματίζει μεγάλο και συνάμα σπουδαίο ρόλο. Είναι πολύ σημαντικό στις παιδικές- σχολικές αναμνήσεις, να υπάρχει η παρουσία της μαμάς και του μπαμπά. Γι’ αυτό χρειάζεται να είναι και οι δυο γονείς παρόντες σε κάθε βήμα του παιδιού τους.Η απουσία της μαμάς στις σχολικές γιορτές δεν αναπληρώνεται! 

  Οι περισσότερες μητέρες, δεν έχουν τον χρόνο να παρακολουθήσουν την γιορτή στο σχολείο του παιδιού τους. Αυτό συμβαίνει, διότι οι ρυθμοί της ζωής είναι δύσκολοι και οι πιο πολλές εργάζονται αρκετές ώρες. Αυτή η γυναίκα, όμως, μπορεί να είναι στην δουλειά, αλλά η σκέψη της είναι στο παιδάκι της. Θα ήθελε όσο τίποτα άλλο, να παρευρεθεί στη σχολική γιορτή του παιδιού της και να το καμαρώσει.

   Αυτή την απουσία δεν μπορεί να την καλύψει κανένας. Όταν μεγαλώσει το παιδί, δεν θα έχει στο φωτογραφικό του άλμπουμ την μαμά του, ούτε θα την θυμάται να είναι δίπλα του τη στιγμή που θα λέει το ποίημά του. Και αν μη τι άλλο ένα παιδί κοιτά τη μαμά του στα μάτια και παίρνει δύναμη, γνωρίζοντας πως ό,τι και να γίνει από εκείνη θα πάρει το πιο θερμό χειροκρότημα.Η παρουσία της «φωτίζει» το προσωπάκι του.



   Υπάρχει πιο όμορφη στιγμή από εκείνη που η μαμά μπαίνει στην αίθουσα εκδηλώσεων; Τα ματάκια του παιδιού λάμπουν από χαρά και υπερηφάνεια. Δείχνει στους συμμαθητές του την μαμά του. Χαμογελάει και λέει το ποίημά του δυνατά για να τραβήξει βίντεο η μανούλα και να το δείξουν στην υπόλοιπη οικογένεια. Ψάχνει στο πλήθος τα μάτια της, να του δώσει δύναμη με το βλέμμα να το πει όσο καλύτερα μπορεί.
   Αυτές οι μικρές στιγμές, οι απλές, αλλά τόσο σημαντικές δημιουργούν τις πιο ευτυχισμένες αναμνήσεις. Εκείνες τις αναμνήσεις που τις εξιστορούν οι μεγάλοι όσο περνούν τα χρόνια και λένε: «Θυμάσαι μαμά, όταν ήμουν παιδί…;» Η μητρική μνήμη δεν ξεχνάει όμως!Το μεγαλύτερο χειροκρότημα είναι πάντα της μαμάς.

   Αυτό το χειροκρότημα, θα αποτυπωθεί ανεξίτηλα στην μνήμη του παιδιού. Θα το θυμάται πάντα. Δεν υπάρχει παιδάκι άλλωστε, που να μην περιμένει το χειροκρότημα των γονιών του. Είναι το πιο γλυκό, το πιο σπουδαίο, αλλά και το πιο δυνατό. Κάθε γονιός περιμένει πως και πως να δει στην σκηνή του σχολείου το δικό του παιδάκι, να το ακούσει, να το καμαρώσει και να νιώσει υπερηφάνεια! 

Καλύτερα από μια φωτογραφία, αποτυπώνεται  στην μνήμη των παιδιών η παρουσία σας!

Σύνταξη & Επιμέλεια: Χαρά Παναγιωτακοπούλου
Αναδημοσίευση:Nancy's Blog
Επιμέλεια Αναδημοσίευσης: Λάλου Σπυριδούλα - Μαρία

Κυριακή, 31 Μαΐου 2020

Με ποιους τρόπους μπορώ να θρέψω τον Εαυτό μου;

Είναι γεγονός πλέον ότι οι περισσότεροι άνθρωποι αγωνιζόμαστε και βιώνουμε προκλήσεις καθημερινά στους τόσους ρόλους που σαν ζογκλέρ προσπαθούμε να ισορροπήσουμε: σύντροφος, εργαζόμενος, εργοδότης, μητέρα, πατέρας, φίλος, εραστής….και τόσοι άλλοι ακόμη.
Είναι απόλυτα φυσιολογικό να νιώθουμε συναισθηματική εξάντληση, ίσως και έναν αβάσιμο θυμό στο τέλος της ημέρας ή της εβδομάδας. Πολλοί ερευνητές υποστηρίζουν ότι  η απομάκρυνση από τον πραγματικό μας εαυτό, δηλαδή όταν υπάρχει απόσταση ανάμεσα σε αυτά που θέλουμε και σε αυτά που κάνουμε, αυξάνεται το στρες (Marks & Mcdermid, 1996).
Πολύ σημαντικό επομένως είναι να τρέφουμε τον Εαυτό μας, η αυτοφροντίδα είναι πολύ σημαντική για να μας δώσει ένα είδος ψυχικής ενδυνάμωσης ώστε να είμαστε συνεπείς στους ρόλους μας, ειδικά εκείνους που η φροντίδα του Άλλου είναι πρωταρχικό συστατικό, π.χ. όταν έχουμε παιδιά.
     Ποιοι είναι, λοιπόν, κάποιοι τρόποι που μας βοηθούν να θρέψουμε τον Εαυτό μας;
woman in white shirt holding green leaf 3674030
  1. Κάνω βήματα προς τους προσωπικούς μου στόχους: δεν χρειάζεται να πούμε πολλά εδώ, μόνο ότι η προσωπική μας ευτυχία αυξάνεται όταν θέτουμε στόχους και τους κατακτούμε. Ένα ταξίδι που θέλαμε καιρό, η ολοκλήρωση των σπουδών, ένα σεμινάριο, γυμναστική και δίαιτα…πράγματα που αφορούν ΕΣΑΣ και μόνο ΕΣΑΣ, θα βοηθήσουν στην αύξηση της συναισθηματικής σας αντοχής.
  2. Αποδέχομαι τις ατέλειές μου: είναι πολύ σημαντικό να είμαστε επιεικείς με τον εαυτό μας και να τον αγκαλιάζουμε που και που. Ο διάσημος ψυχοθεραπευτής Χ.Μπουκάι αναφέρει συχνά στο έργο του ότι πρέπει να φροντίζουμε εμείς το εσωτερικευμένο μας Παιδί και όχι να το απαιτούμε από τους Άλλους. Φροντίδα εαυτού και αποδοχή επομένως.
  3. Δημιουργικότητα: είναι σημαντικό να αφιερώνουμε λίγο χρόνο στο να εκφραζόμαστε με έναν δημιουργικό τρόπο, είτε αυτό είναι η ζωγραφική, οι χειροτεχνίες ή η μαγειρική. Έτσι διοχετεύουμε το άγχος μας σε πιο λειτουργικά κανάλια και νιώθουμε ηρεμία.
  4. Αναλογίζομαι: νιώθω ότι ακούγομαι στους ανθρώπους που θεωρώ σημαντικούς για Μένα; Με κατανοούν; Μιλάω με τρόπο που μπορούν να με βοηθήσουν και να είναι δίπλα μου; Η επικοινωνία είναι αμφίδρομη διαδικασία και είναι πολύ σημαντικό να βγούμε από τη θέση “Δεν με καταλαβαίνει κανείς” και να αναλογιστούμε εάν εμείς πρέπει να βελτιώσουμε τις δεξιότητές μας. Μην κατηγορείτε τον εαυτό σας βεβαίως! Απλά επικεντρωθείτε και στο δικό σας τρόπο που αποζητάτε επαφή…κλείνεστε στον εαυτό σας; Μιλάτε με ειρωνεία ή θυμό όταν νιώθετε ευάλωτος; Πώς μπορεί να το εκλάβει ο Άλλος αυτό; Τροφή για σκέψη…
Με την ελπίδα ότι δεν θα απομακρυνθείτε από την αυθεντικότητά σας, κάνετε καθημερινά μια πράξη αυτοφροντίδας και θα είστε η καλύτερη εκδοχή του εαυτού σας!

Μια άσκηση για μείωση του stress...δοκιμάστε το!

Μια έκφραση λέει ότι για να νικήσεις τον εχθρό σου, πρέπει να τον γνωρίσεις πολύ καλά. Και έτσι είναι η υπόθεση με τις ψυχικές διαταραχές και δυσκολίες που κάποιοι άνθρωποι (οι περισσότεροι είναι η αλήθεια…) αντιμετωπίζουν. Πάμε λοιπόν να γνωρίσουμε καλύτερα το άγχος μας και να δούμε ποια είναι η άσκηση που μπορούμε να κάνουμε για τη μείωση του.

Άγχος:

Η μεγάλη μάστιγα στον σύγχρονο άνθρωπο…Πόσοι μπορούμε να πούμε ότι δεν έχουμε βιώσει άγχος ποτέ στη ζωή μας; Πόσοι μπορούμε να πούμε ότι εγγυημένα δεν θα ξαναβιώσουμε; Καθώς, λοιπόν, το άγχος και οι αγχώδεις διαταραχές είναι μέρος της ζωής μας, της ανθρώπινης πραγματικότητάς και του τρόπου που λειτουργούν οι σημερινές κοινωνίες, ας δούμε, ο καθένας με τον εαυτό του, τι ξέρουμε για το δικό μας, προσωπικό άγχος.
Άσκηση για το άγχος
Μια πολύ χρήσιμη άσκηση είναι να γράψετε σε ένα χαρτί την ερώτηση: Τι σημαίνει άγχος για εμένα; Αφού την γράψετε, πάρτε όσο χρόνο σας χρειάζεται για να σκεφτείτε και να περιγράψετε με λέξεις, εικόνες, μουτζούρες, σύμβολα, κολλάζ…οτιδήποτε σας εμπνέει, ποια είναι τα πράγματα που αποτελούν το δικό σας, πολύ προσωπικό άγχος και τι σημαίνει αυτό για εσάς. To κέντρο ψυχοθεραπείας και εκπαίδευσης του Λονδίνου Renaissance Life Therapies παρέχει ένα χαρτί που λειτουργεί ως χάρτης για να σημειώνει κανείς τη σωματική αίσθηση που έχει το άγχος για τον καθένα μας προσωπικά.   Πηγή: PNGItem.com
άσκηση
Αφού κάνετε κάτι αντίστοιχο, μπορείτε να απαντήσετε στις παρακάτω ερωτήσεις:
  • Πώς με κάνει να νιώθω το άγχος μου;
  • Εξαιτίας του άγχους μου, τι αποφεύγω να κάνω;
  • Το άγχος με αποσπά από τι;
  • Εάν δεν με σταματούσε το άγχος, ποια είναι τα πράγματα που θα ήθελα να κάνω;
Με αυτή τη τεχνική, απομακρύνεστε από το άγχος, δηλαδή δεν ταυτίζεστε με αυτό, αλλά αναγνωρίζετε ότι είναι ένα συναίσθημα και όχι ολόκληρο το είναι σας.Επιπλέον, σας βοηθά να ενεργοποιήσετε τη σκέψη σας προς μια εναλλακτική πραγματικότητα όπου θα καθορίσετε ποιοι είναι οι στόχοι σας και ποια είναι η τροχοπέδη σας για να προχωρήσετε παρακάτω.
ηρεμία
Πολλές φορές, το άγχος μας κρατά ασφαλείς και αυτές οι συμπεριφορές ασφαλείας μας κρατούν κολλημένους σε μια πραγματικότητα που δεν μας ικανοποιεί.

6 εργαλεία διαχείρισης θυμού για παιδιά κάθε ηλικίας


9 αποτελεσματικοί τρόποι για να διαχειριστείτε το θυμό του παιδιού ...


 Οι περισσότεροι γονείς βιάζονται να σκουπίσουν ό,τι αρνητικό μπορεί να βιώσει το παιδί τους και νιώθουν απελπισία και απόρριψη όταν εκείνο παρόλα αυτά νιώθει πόνο, φόβο ή συναισθήματα θυμού. Περνάμε έτσι το μήνυμα ότι τα αρνητικά συναισθήματα είναι προβληματικά, δύσκολα, φοβικά…


  • Τι μπορούμε να κάνουμε για να διδάξουμε σε ένα παιδί να διαχειρίζεται τα συναισθήματά του;

  • Μαθαίνουμε να διαχειριζόμαστε εμείς πρώτοι την τάση μας να σώσουμε το παιδί μας από αυτά. Όλα τα συναισθήματα είναι ανθρώπινα και μπορούν να μας διδάξουν κάτι καλό. Το παιδί μαθαίνει μέσα από αυτά.
  • Μαθαίνουμε στο παιδί μας μέσα από το παράδειγμά μας. Μιλάμε για τα συναισθήματά μας, δεν λέμε συνεχώς «Είμαι καλά!» χωρίς να αληθεύει, δεν κρύβουμε πάντα την ευαλωτότητά μας. Δείχνουμε ωστόσο μια ψυχραιμία και μια αυτοσυγκράτηση, δηλαδή μπορούμε να πούμε «Είμαι στενοχωρημένη και θέλω λίγο χρόνο να συνέλθω». Δεν αφηνόμαστε να μας καταπιεί το όποιο συναίσθημα μας διακατέχει εκείνη την ώρα.

  • Διδάσκουμε στο παιδί μας τρόπους διαχείρισης: ένα ημερολόγιο, να σκίσει ένα χαρτί, να μουτζουρώσει ένα χαρτί, να πετάξει ένα μαξιλάρι. Μην ανησυχείτε ότι αυτό θα το οδηγήσει σε εξάρσεις θυμού και σε ακραίες συμπεριφορές όσο τις επιτρέπετε. Αντιθέτως θα διώξει την ένταση και θα μειώσει τις πιθανότητες να πληγωθεί κάποιος.

  • Αφήνουμε την φαντασιωσική εκτόνωση του θυμού να εκφραστεί: το μικρό παιδί ίσως εκφράσει τον θυμό ή τη στενοχώρια του μέσα από μια ιστορία και έρθει να σας την διηγηθεί (εν μέρει για να σας επικοινωνήσει το πώς νιώθει). Λέγοντας ας πούμε “Είμαι σούπερ ήρωας και του έσπασα τα μούτρα!» το παιδί ξεσπάει κατά τρόπο πιο αποδεκτό την επιθετικότητά του. Μην το κρίνετε γι’ αυτό, είναι απολύτως φυσιολογικό.

  • Μουσική και βιβλία: δύο υπέροχοι τρόποι να εκδηλωθεί ο θυμός και να ανέβει η διάθεση. Μέσα από τα βιβλία τα παιδιά μπορούν να μάθουν για τα συναισθήματά τους και μέσα από τη μουσική να εκτονωθούν.

  • Πάντα να είστε ψύχραιμοι και να θυμάστε τη θέση σας: είστε ο ενήλικας, ο δάσκαλος, ο μέντορας. Είστε πρότυπο μίμησης. Μην το ξεχνάτε!
Παιδί και θυμός! | mapedu
              

Πέμπτη, 16 Απριλίου 2020

#Μένουμε σπίτι: πώς μπορούμε να βοηθήσουμε τον Εαυτό μας;

     Είμαι σίγουρη ότι θα έχετε διαβάσει εκατοντάδες ανάλογα άρθρα που πια έχουν καταντήσει τετριμμένα και πεζά.
     Η περίοδος αυτή είναι αρκετά δύσκολη, όμως καμία δυσκολία δεν είναι παντοτινή και ποτέ δεν πρέπει να απελπιζόμαστε. Ας σκεφτούμε, λοιπόν, κι άλλους δημιουργικούς τρόπους να περάσουμε τον πολύτιμο χρόνο μέσα στο σπίτι, ένας χρόνος που κάποιοι άνθρωποι δεν είχαν ποτέ στη ζωή τους και ένας χρόνος που κάποιοι άλλοι δεν θέλησαν ποτέ… αλλά να που ήρθε!Συνηθίζω να λέω ότι όσοι έχουν έναν γερό και λειτουργικό γάμο, είναι οι τυχεροί της ιστορίας, καθώς όσοι ζουν σε προβληματικούς γάμους και είναι περιορισμένοι μέσα στο σπίτι θα βιώνουν μια μεγαλύτερη δυσκολία σίγουρα… και αυτό είναι ευκαιρία να το δουν!
Μένουμε σπίτι και μένουμε ψύχραιμοι. Μέρα 8 
Πηγή: talcmag.gr 

   Ναι… να δουν την αλήθεια, την άσχημη αλήθεια που πονάει και ενοχλεί και μέσα από χίλιες δύο εξωτερικές δουλειές και ερεθίσματα, δεν είχαν το θάρρος να αντιμετωπίσουν. Είναι η ευκαιρία να βελτιωθούμε, να βελτιώσουμε τη ζωή μας, να δούμε με όλη του την ασχήμια αυτό που μας ενοχλεί, που αν όλα γύρω μας σωπάσουν αυτό θα είναι εκεί και θα μας κοιτά, και να το αλλάξουμε. Ίσως είναι μια σχέση, ο γάμος, η δουλειά μας, μια τοξική φιλία, μια προσωπική δυσκολία που θέλουμε να αντιμετωπίσουμε, μια άσχημη δική μας στάση ζωής…
Πάντως είναι η ευκαιρία να βγάλουμε τα γυαλιά και να το δούμε αληθινά όπως είναι.

     Η δική μου συμβουλή είναι να μη φοβάσαι. Όχι τα μικρόβια και τον κορονοϊό. Εκεί θέλει ψυχραιμία και μια στοιχειώδη πρόληψη, αλλά μη φοβάσαι να πάρεις φόρα και να γκρεμίσεις ότι σε ενοχλεί. Το μόνο σίγουρο είναι το απρόβλεπτο και το ρευστό της ζωής.
Είδες πόσο εύκολα όλα αλλάζουν;
Είδες που έχασες την εξωτερική σου σταθερότητα;
Είδες που δεν κάνεις σχέδια για το αύριο γιατί δεν ξέρεις τί μέλλει γενέσθαι;
Είδες που παρόλα αυτά είσαι εδώ γερός και δυνατός;
     Το ανθρώπινο είδος είναι τρομερά ευπροσάρμοστο. Άλλαξε το ενοχλητικό μέσα από τη ζωή σου και κάνε σχέδια για το μέλλον σου με θετική ματιά. Τί μάθημα παίρνεις από όλη αυτή τη κρίση; Τί μπορείς να διδαχτείς από όλο αυτό;
   Σίγουρα κάτι θα υπάρχει. Κάνε κάθε βρἀδυ μια σκέψη που θα σε βοηθήσει να φτάσεις εκεί που θέλεις. Κράτα σημειώσεις για να μην τις ξεχάσεις μόλις παρέλθει όλο αυτό (γιατί σίγουρα θα παρέλθει) και πριν γυρίσεις στη γνώριμη καθημερινότητά σου ρίξε μια ματιά σε εκείνες τις στιγμές που ήσουν παρέα με τον εαυτό σου και αναλογιζόσουν τη ζωή σου.

Πέμπτη, 2 Απριλίου 2020

Το Teacher's Blog μας επισκέφτηκε!

    Ένα θέμα που έχει προβληματίσει και ανησυχήσει θα έλεγα αρκετούς γονείς, λόγω των γεγονότων και των ειδήσεων που ακούμε να συμβαίνουν γύρω μας καθημερινά, είναι αυτό που θα ασχοληθούμε σήμερα. Εσύ την/τον αφήνεις να πάει σχολείο μόνη/ο της/του; Της/του δίνεις κινητό μαζί; Μέχρι τι ώρα κάθονται έξω το βράδυ; Να πάνε στην πλατεία; Είναι ανήλικοι πώς θα πουν στο μετρό; Δεν φοβάσαι; Αυτές είναι κάποιες από τις καθημερινές ανησυχίες που θα αναπτύξουμε καθώς τις αντιμετωπίζουν οι γονείς που είτε τα παιδιά τους είναι μικρά και πέφτουν θύματα αγνώστων είτε είναι έφηβοι και θέλουν να κάνουν την επανάσταση τους.

    Πώς θα προφυλάξω το παιδί μου από τους αγνώστους;



·         1. Από μικρή ηλικία διδάξτε στα παιδιά σας την σπουδαιότητα της ειλικρίνειας. Το να λένε πάντα την αλήθεια θα βοηθήσει πολύ, ειδικά σε όποια δυσάρεστη κατάσταση βρεθούν, να είναι σε θέση να μην σας πουν ψέματα. 
·         2. Επίσης, χτίστε σχέση εμπιστοσύνης. Το παιδί είναι καλό να γνωρίζει πώς οι γονείς του είναι οι καλύτεροι του φίλοι. Μπορεί να τους εμπιστεύεται και να μοιράζεται μαζί τους τους προβληματισμούς και τις ανησυχίες του.
·         3. Χωρίς να δημιουργήσετε φοβίες στα παιδιά σας –γιατί αυτό θα συνεχιστεί και στην μετέπειτα πορεία της ζωής τους και κατ’ εμένα είναι αρνητικό αυτό- εξηγήστε τους κινδύνους της κοινωνίας.
·         Αν ποτέ κάποιος άγνωστος τα ενοχλήσει, να γνωρίζουν ότι οι γονείς τους είναι εκεί για να μιλήσουν και να μοιραστούν το οτιδήποτε...

·         Ειδικά στα μικρά παιδιά του δημοτικού καλό θα ήταν να γίνει κατανοητό πώς δεν εμπιστευόμαστε έναν άγνωστο, δεν του λέμε που μένουμε και άλλες  προσωπικές πληροφορίες αν δεν είναι κάποιο άτομα εμπιστοσύνης μαζί μας(μπαμπάς, μαμά, αδέρφια, δάσκαλος).

·         Σχετικά με τα μεγαλύτερα παιδιά, που θέλουν για παράδειγμα να γυρνάνε μόνα ή με τους φίλους τους από το σχολείο, μεγάλο ρόλο παίζει αν εσείς ως γονείς έχετε «δημιουργήσει» υπεύθυνα παιδιά. Καλό θα ήταν να το δοκιμάσουν, αλλά να είστε και εσείς σε κάποιο κοντινό σημείο.

·         Οι βόλτες το βράδυ  ή η χρήση των μέσων μαζικής μεταφοράς ναι μεν να είναι επιτρεπτές αλλά με όρια. Οι έξοδοι να είναι ελεγχόμενοι και να τηρούνται οι συμφωνίες που κάνετε με τα παιδιά σας.

Είναι απολύτως κατανοητό το όποιο άγχος με όλα αυτά τα αρνητικά πράγματα που ακούμε καθημερινά αλλά όσο και να θέλουμε να προστατέψουμε τα παιδιά μας, αυτό δεν είναι πάντοτε εφικτό, δεν μπορείτε πάντοτε να είστε μαζί τους. Μεγαλώνουν. Προσπαθήστε λοιπόν να μεγαλώσετε υπεύθυνα παιδιά, να γνωρίζουν τρόπους να αντιμετωπίσουν τέτοιες καταστάσεις. 
Μην ξεχνάτε πώς μεγαλώνοντας υπεύθυνα παιδιά μεγαλώνετε και υπεύθυνους ενήλικες!
  
Επιμέλεια: Λάλου Σπυριδούλα Μαρία
Εκπαιδευτικός
 Follow & Like:Teacher's Blog

Παρασκευή, 14 Φεβρουαρίου 2020

Το Teacher's Blog μας μιλάει για την Μαρία Μοντεσσόρι..καταπληκτική μέθοδος!

 Η Μαρία Μοντεσσόρι, γεννήθηκε στις 31 Αυγούστου 1870 στο Κιαραβάλε της Ανκόνα. Σπούδασε ιατρική αλλά και παιδαγωγικά. Η δράση της στην εκπαίδευση τάραξε τα νερά και η μέθοδος διδασκαλίας της πήρε σαφώς το όνομα της: «Μοντεσσοριανό Σύστημα». Η Μοντεσσόρι έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στα εποπτικά μέσα ως μέσω εκπαίδευσης, διότι θεωρούσε πως η διδασκαλία γίνεται κατανοητή με τις αισθήσεις. Η μέθοδός της στηρίζεται στην παρακίνηση και την ενθάρρυνση για μάθηση που έχουν τα παιδιά έμφυτη.

Αποτέλεσμα εικόνας για μοντεσσορι

   Στο άρθρο αυτό θα αναφέρουμε τον «δεκάλογο της Μαρίας Μοντεσσόρι», όπου όλοι οι γονείς πρέπει να ξέρουν:
ˉ Μην αγγίζετε ένα παιδί, αν δεν το επιθυμεί και εκείνο.
ˉ Ποτέ μη μιλάτε με άσχημο τρόπο σε ένα παιδί κατά την παρουσία του ή ακόμα και την απουσία του.
ˉ  Επικεντρωθείτε στο να βοηθήσετε το παιδί να αναπτύξει τα θετικά του στοιχεία.
ˉ Δείξτε του το μέρος που υπάρχουν τα μέσα για να βοηθήσουν την ανάπτυξη του.
ˉ Να είστε πάντα έτοιμοι να ανταποκριθείτε στο κάλεσμα ενός παιδιού που έχει την ανάγκη σας, να ακούτε πάντα και να απαντάτε στο παιδί που απευθύνεται σε εσάς.
ˉ  Σεβαστείτε το παιδί που κάνει ένα λάθος και μπορεί αργότερα να το διορθώσει από μόνο του.
ˉ Σεβαστείτε το παιδί όταν ξεκουράζεται ή όταν συλλογίζεται. Μην το κατευθύνετε σε άλλες μορφές δραστηριοτήτων.
ˉΒοηθήστε το παιδί που αναζητεί κάποια δραστηριότητα και δεν μπορεί να βρει τι ακριβώς θέλει να κάνει.
ˉ Αν το παιδί αρνήθηκε να ακούσει αυτά που είχατε να του πείτε, να τα επαναλαμβάνετε.
-Πάντα να αντιμετωπίζετε το παιδί χρησιμοποιώντας τους καλύτερους τρόπους σας και να του προσφέρετε τον καλύτερο εαυτό σας.
Συμβουλεύω λοιπόν, του γονείς και τους εκπαιδευτικούς να έχουν πάντα γνώμονα στο μυαλό τους αυτά τα δέκα πράγματα. Μην ξεχνάτε πώς πάντα πρέπει να στέκεστε βοηθοί και συμπαραστάτες στα παιδιά. Ο ρόλος σας είναι να ενθαρρύνετε συνεχώς τα παιδιά, να το βοηθάτε αν έχει ανάγκη αλλά ταυτόχρονα να το αφήνετε να στηρίζεται στις δικές του δυνάμεις, ανάλογα με τις δυνατότητες και την ηλικία του. 



Επιμέλεια: Λάλου Σπυριδούλα Μαρία 

Εκπαιδευτικός

Πηγές



Παρασκευή, 24 Ιανουαρίου 2020

Το Teacher's Blog είναι μαζί μας....Προβλήματα επικοινωνίας στην σχολική τάξη; Διαβάστε το σημερινό άρθρο!

     Αποτελεί συχνό φαινόμενο ο δάσκαλος, ο καθηγητής αλλά και κάθε βαθμίδας εκπαιδευτικός να αντιμετωπίζει προβλήματα επικοινωνίας μέσα στην τάξη του. Με τον όρο «επικοινωνία» εννοούμε, τη διαδικασία της ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ δύο ή περισσότερων ατόμων. Υπάρχει δηλαδή πομπός και δέκτης. Για να είναι ουσιαστική και ποιοτική οφείλουν να τηρούνται διάφορες συνθήκες και από τις δύο πλευρές. Για παράδειγμα να υπάρχει ήπιο κλίμα συζήτησης, κατανόηση και σεβασμός, μπορεί να είναι ακόμη και αυθόρμητη συζήτηση αλλά με όρια.

Αποτέλεσμα εικόνας για teach

  Σύμφωνα με τους θεωρητικούς και ερευνητές της επικοινωνίας (Gordon,1970), έγινε προσπάθεια προσδιορισμού των συμπεριφορών που δυσχεραίνουν την επικοινωνία. Έτσι οι φραγμοί αυτοί είναι η απειλή, προσταγή, όταν ο πομπός δίνει εντολές στον δέκτη και η απειλή- προειδοποίηση, όταν σχεδόν πάντα επισημαίνει ο ομιλητής στον συνομιλητή τις αρνητικές συνέπειες των πράξεων του. Το ίδιο ισχύει και για το συνεχόμενο κήρυγμα ή αλλιώς ηθικολογία περί πρέπει ή δεν πρέπει. Αυτή η κατάσταση φέρνει το άτομο και συγκεκριμένα εδώ τον μαθητή σε έναν εκνευρισμό αλλά και σε μείωση της αυτοπεποίθησης του. 

  Ακόμη, οι υποδείξεις με επικριτικό τρόπο και όχι η συμβουλή και προτροπή οδηγεί στον ίδιο δρόμο την επικοινωνιακή σχέση μαθητή με μαθητή αλλά και μαθητή με δάσκαλο. Τέλος, η γελοιοποίηση και ο σαρκασμός όταν αποδίδει έναν αρνητικό χαρακτηρισμό στον συνομιλητή του, που τον προσβάλλει ως προσωπικότητα μπορεί να έχει τα αντίθετα αποτελέσματα από τα επιδιωκόμενα και πολλές φορές την παντελή έλλειψη επικοινωνίας.

  Σημαντική λοιπόν είναι η συμβολή και ο ρόλος του εκπαιδευτικού, με παιδαγωγική-συμβουλευτική δράση. Είναι αναγκαίο ο εκπαιδευτικός να έχει εκπαιδευτεί, να είναι εξοικειωμένος και να έχει αναπτύξει τις δεξιότητες τις επικοινωνίας, προκειμένου να δημιουργήσει ήρεμο κλίμα στην τάξη του αλλά και ποιοτικές σχέσεις με τους μαθητές του. Η πρακτική αυτή βασίζεται στην προσωποκεντρική και φαινομενολογική θεωρία του Rogers(1942,1951,1961.Pervin&John,2001).

  Με βάση την θεωρία αυτή αναπτύσσονται κάποιες προϋποθέσεις που διευκολύνουν την επικοινωνία του εκπαιδευτικού με τους μαθητές του. Αυτές είναι η ενσυναίσθητη κατανόηση(empathy), που χαρακτηρίζει τη προσπάθεια του ατόμου να κατανοήσει έναν άλλον άνθρωπο «σαν να» είναι αυτός, να μπει δηλαδή στην θέση του, να νιώσει όπως εκείνος. Κάτι τέτοιο πολλές φορές είναι δύσκολο έως και ακατόρθωτο, ακόμη και προσβλητικό προς τους μαθητές όταν γίνεται με τον λάθος τρόπο. Οι φράσεις «σε καταλαβαίνω» ή «το έχω περάσει και εγώ» δεν είναι πάντοτε βοηθητικές. Ο καθένας νιώθει πως το πρόβλημα του είναι μοναδικό και πως δεν το έχει βιώσει κανένας άλλος, γι’ αυτό θέλει προσοχή στον χειρισμό από τον εκπαιδευτικό.

  Η ζεστασιά και άνευ όρων θετική αναγνώριση, αποδοχή και η εκτίμηση προς τον μαθητή είναι μια ακόμη προϋπόθεση. Ο εκπαιδευτικός οφείλει να εκτιμά και να μην διακρίνει τους μαθητές του. Είναι όλοι ίσοι στα μάτια του. Η αυθεντικότητα και η αυτοαποκάλυψη του σύμβουλου-εκπαιδευτικού είναι η γνησιότητα και η άμεση διαθεσιμότητα στις ανάγκες των μαθητών του, να είναι δηλαδή αληθινός και όχι να παίζει κάποιο ρόλο. Ιδιαίτερη σημασία έχει για το παιδί η άνευ όρων θετική αναγνώριση και η αποδοχή

  Τελευταία προϋπόθεση είναι η εννοιολογική και αντιληπτική ικανότητα, να κατανοεί και να αξιολογεί τις δυσκολίες του μαθητή, να προβλέπει μελλοντικές αντιδράσεις και επιπτώσεις των πράξεων του, καθώς να είναι γνώστης της επίλυσης όσων προαναφέρθηκαν.
 
  Συμπεραίνουμε πως ο ρόλος του εκπαιδευτικού μέσα στην σχολική τάξη ως σύμβουλος και διευκολυντής, προσφέρει στον μαθητή μια ευελιξία αλλά και ηρεμία, αφού ο εκπαιδευτικός βλέπει τους μαθητές ως άτομα και όχι ως αντικείμενα γνωστικού ενδιαφέροντος. Αυτό κατ’επέκταση εκτός από την ψυχολογική βοήθεια και στήριξη στους μαθητές βοηθά και τον εκπαιδευτικό να εφαρμόσει το έργο του. Γιατί αν δεν δοθεί η κατάλληλη έμφαση στην λύση τέτοιων ζητημάτων από τον εκπαιδευτικό είναι δύσκολο να εμβαθύνει σε γνωστικά θέματα.

Επιμέλεια: Λάλου Σπυριδούλα-Μαρία
Εκπαιδευτικός


ΠΗΓΕΣ
Gordon,1970
Rogers(1942,1951,1961.Pervin&John,2001)
Χρυσή Γ.Χατζηχρήστου «Δεξιότητες επικοινωνίας»

Πέμπτη, 19 Δεκεμβρίου 2019

Το Teacher's Blog μας επισκέφτηκε....Υιοθεσία..

Να του πω ότι είναι υιοθετημένος ;



   Υιοθεσία....Μεγάλη και σπουδαία θα έλεγα υπόθεση. Ο όρος σημαίνει, η νομική διαδικασία κατά την οποία αποκτά κάποιος με δικαστική απόφαση τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του γονέα για ένα παιδί του οποίου δεν είναι φυσικός γονέας. 
   Αποφάσισα να γράψω αυτό το άρθρο σαφώς επηρεασμένη από την καθημερινότητα. Παντού συναντάς παιδιά εγκαταλελειμμένα, παιδιά σε ιδρύματα, παιδιά άστεγα, να ζητιανεύουν , πεινασμένα.
 Μήπως θα έπρεπε όλοι να το ξανασκεφτούμε ;;;; Βέβαια είναι μια δύσκολη και χρονοβόρα (για την Ελλάδα) διαδικασία, αλλά η γνώμη μου είναι πως αξίζει τον κόπο εφόσον έχουμε την οικονομική δυνατότητα να 'σώσουμε' μια αθώα ψυχούλα και θέλουμε πραγματικά να του προσφέρουμε μια οικογενειακή θαλπωρή.

Στην Ελλάδα τρεις τρόποι υιοθεσίας θεωρούνται νόμιμοι:
·         Η κρατική υιοθεσία
·         Η διακρατική και
·         Η ιδιωτική
Στην κρατική υιοθεσία εμπλέκονται οι αρμόδιοι κρατικοί φορείς, τόσο για να πιστοποιήσουν την καταλληλότητα των ζευγαριών όσο και για να υποδείξουν το παιδί, που επίσης βρίσκεται σε κρατικό φορέα φιλοξενίας.
Από την άλλη πλευρά, στην ιδιωτική υιοθεσία δε χρειάζεται η διαμεσολάβηση κάποιου ιδρύματος .
Όσον αφορά τη διακρατική υιοθεσία, όπου το παιδί προέρχεται από άλλο κράτος, για τη διαδικασία μεσολαβούν συγκεκριμένες περιφέρειες αλλά και η διεύθυνση Οικογένειας και Παιδιού του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης.

Πρέπει να αποκαλύψουμε την υιοθεσία στο ίδιο το παιδί, στα φυσικά παιδιά ή στον κοινωνικό περίγυρο;

  Μια απορία που βασανίζει πολλούς γονείς! Είναι δύσκολη απόφαση και οι περισσότεροι προτιμούν να το κρατήσουν κρυφό, νομίζοντας έτσι πως προστατεύουν το ίδιο το παιδί αλλά και τα φυσικά τους παιδιά από την κοινωνική κατακραυγή! Θεωρώ το καλύτερο για την οικογένεια αλλά και την ομαλή ένταξη του νέου μέλους, είναι να γνωρίζουν τι γίνεται και τι πρόκειται να συμβεί . Επιπλέον, το βρέφος ή το παιδί που θα υιοθετηθεί καλό θα ήταν να γνωρίζει ότι δεν είναι φυσικό μέλος της οικογένειας που πρόκειται να μεγαλώσει. Ακόμη όταν ενηλικιωθεί και εφόσον επιθυμεί να γνωρίσει την φυσική του οικογένεια, αν υπάρχει, να μην του απαγορευτεί ! 
   Τα παιδιά πρέπει να γνωρίζουν την αλήθεια γιατί έτσι μεγαλώνουν όσο το δυνατόν καλύτερα μέσα στην οικογένεια και με λιγότερα ψυχολογικά τραύματα. Ίσως βρεθεί στον δρόμο τους κάποιος ασυνείδητος που θα το πληγώσει, γιατί ως γνωστών η γλώσσα κόκαλα δεν έχει αλλά κόκαλα τσακίζει!  Το παιδί οφείλει να είναι έτοιμο ψυχολογικά να αντιμετωπίσει αυτή την κατάσταση. Αυτό θα επιτευχθεί με συζήτηση και γνωρίζοντας την αλήθεια από την νέα του οικογένεια. 
   Κατά την γνώμη μου, καλό θα ήταν οι γονείς που πρόκειται να μπουν στην διαδικασία της υιοθεσίας να ετοιμαστούν ψυχολογικά γιατί δεν είναι κάτι απλό και εύκολο. Έπειτα να είναι σίγουροι γι’ αυτό που θα κάνουν και συνειδητοποιημένοι , να μην εγκαταλείψουν στις δύσκολες στιγμές αλλά να φανούν δυνατοί. Τέλος, να μην περιμένουν κάποια κατάλληλη στιγμή για να αποκαλύψουν στην αλήθεια ή το πότε θα είναι έτοιμοι γιατί αυτό μπορεί να μην έρθει ποτέ ! Όταν το παιδί περάσει την νηπιακή ηλικία καλό θα ήταν να μάθει την αλήθεια, με όσο πιο απλό τρόπο. Χωρίς να πληγώσουν το παιδί. Σταθείτε δίπλα στα παιδιά σας, γιατί είναι και αυτά παιδιά σας!!

Γονιός είναι και αυτός που μεγαλώνει ένα παιδί, όχι μόνο αυτός που του δίνει ζωή.

Επιμέλεια & Σύνταξη:
 Λάλου Σπυριδούλα Μαρία
Εκπαιδευτικός

Κυριακή, 24 Νοεμβρίου 2019

Το Teacher's blog μας επισκεφθηκε....ενα υπεροχο αρθρο

Συμβουλευτική γονέων που έχουν παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες


   Όταν ανακοινωθεί στην οικογένεια ότι πρόκειται να φέρει στον κόσμο ένα παιδί με ειδικές ανάγκες και έπειτα γεννηθεί αυτό, δημιουργούνται ανάγκες ψυχολογικές, σωματικές, κοινωνικές και υπαρξιακές θα έλεγα και στις δύο πλευρές. Συγκεκριμένα για την οικογένεια είναι σημαντική η υποστήριξη, η καθοδήγηση αλλά και η συμβουλευτική.

   Η κατάσταση στην οποία έχουν εισέλθει χωρίς να το έχουν επιλέξει, η καθημερινότητά τους η οποία πρόκειται να αλλάξει, και όχι όπως το είχαν σκεφτεί εκείνοι, ο ερχομός του μη εξιδανικευμένου παιδιού, χρήζει χρόνου και μακροχρόνιας υποστήριξης με σκοπό την αποδοχή της νέας πραγματικότητας αλλά και της αναθεώρησης - αναστοχασμού των προσδοκιών για το μέλλον του παιδιού και της οικογένειας τους.
   Οι νέες τάσεις στην υποστήριξη, καθοδήγηση και συμβουλευτική των γονέων, έχει αλλάξει οπτική, καθώς από εκεί που οι γονείς ήταν απλώς ακροατές και ακολουθούσαν τυφλά τις οδηγίες των ειδικών ή ήταν εντελώς αρνητικοί στην κάθε επαφή μαζί τους, τώρα είναι ενεργοί, ενημερωμένοι, δεκτικοί και συνοδοιπόροι με τους ειδικούς. Οι τάσεις προσανατολίζονται στην κατάδειξη των κοινωνικών δυσλειτουργιών, λόγω των αρνητικών προκαταλήψεων και ιδεολογιών, στα κενά του συστήματος πρόνοιας, στις ελλείψεις εξειδικευμένης παροχής υπηρεσιών και συμβουλευτικής υποστήριξης, στις ελλείψεις του εκπαιδευτικού συστήματος καθώς και στα κενά στις πρακτικές σχολικής και κοινωνικής ένταξης.
   Αυτές ακόμη, επικεντρώνονται στο να βοηθήσουν τις οικογένειες να απαντηθούν τα ερωτήματα τους για την νέα πραγματικότητα που πρόκειται να βιώσουν, να βρουν στρατηγικές επίλυσης των κρίσεων αλλά και προσαρμογής στη νέα τους ζωή. Ας μην παραλείψουμε πως δίνεται έμφαση στα θετικά στοιχεία της οικογένειας, την συνοχή και την εμπιστοσύνη.
   Η συμβουλευτική και ψυχοπαιδαγωγική παρέμβαση έχει πολλές διαστάσεις καθώς έτσι διαμορφώνονται και οι ανάγκες της οικογένειας –του παιδιού. Ο γονέας και το παιδί παράλληλα, θα πρέπει να λαμβάνουν υποστήριξη σε επίπεδο ψυχοκινητικό, μαθησιακό – ακαδημαϊκό, ψυχοκοινωνικό, ψυχολογικό, ψυχοθεραπευτικό και σίγουρα απαραίτητα ιατρικό.
   Η όλη συμβουλευτική διαδικασία, καθοδήγηση και υποστήριξη των γονέων δεν είναι μία εύκολη, σύντομη, ανώδυνη και καθόλα επιτυχημένη διαδικασία. Έχει σκαμπανεβάσματα. Είναι μια πρόκληση για τους γονείς αλλά και τους ειδικούς κάθε φορά. Τα συναισθήματα είναι ανάμεικτα και επηρεάζουν κάθε διαδικασία και απόφαση. Έτσι, οι ειδικοί οφείλουν να αναζητούν συνεχώς τρόπους διαχείρισης των καταστάσεων, διαπραγμάτευσης συναισθημάτων και αντοχής της πίεσης που δέχονται και οι ίδιοι, γιατί να μην ξεχνάμε είναι και εκείνοι ΑΝΘΡΩΠΟΙ !

Επιμέλεια:
Λάλου Σπυριδούλα Μαρία,
Εκπαιδευτικός

Τετάρτη, 30 Οκτωβρίου 2019

Η αγάπη χωράει λίγο Εγωϊσμό; Αναδημοσίευση άρθρου μου από το Mothersblog.gr.

Η αγάπη χωράει  λίγο εγωισμό;

Σύμφωνα με τους ειδικούς, ο έρωτας είναι κάτι αρκετά εγωιστικό και όχι τόσο ανιδιοτελές συναίσθημα που όμως σταδιακά (και με λίγη τύχη) μετατρέπεται σε αγάπη.
Η αγάπη χωράει λίγο εγωισμό;

‘Ενα περισσότερο ανιδιοτελές θα λέγαμε συναίσθημα για τον άνθρωπό μας, ένα νοιάξιμο και ένα μεγάλο ενδιαφέρον για την ευζωία του...η αγάπη.

Τώρα πια που βλέπουμε τα αρνητικά και τα θετικά του, που σκουπίζουμε τα γυαλιά μας από τα ροζ συννεφάκια και "βλέπουμε" αληθινά τον σύντροφό μας και όχι μια εξιδανικευμένη φιγούρα του...τώρα πια υπάρχει χώρος να δούμε και να φροντίσουμε και τις δικές μας ανάγκες.
Σε αυτό το σημείο είναι που δημιουργούνται τα περισσότερα ρήγματα στη σχέση..
Ναι, αλλά γιατί;

Όταν έχεις ερωτευτεί μια νεφέλη, ένα βελτιωμένο αντίγραφο του ‘Αλλου δηλαδή, δεν ξέρεις εάν αυτό που ερωτεύτηκες είναι και αυτό που θα αγαπήσεις...
Όταν οι ανάγκες που όλο το προηγούμενο διάστημα είχαν μπει σε πάγο, τώρα αρχίζουν και αναπηδούν από το μυαλό και στην ψυχή σου, μεταβαίνουμε σε μια άλλη πορεία πιο συντροφική αλλά και πιο εγωιστική με την καλή έννοια. Μην βιαστείτε να πείτε "Όχι εγώ δεν είμαι καθόλου εγωίστρια".
Δεν μιλάμε για τον εγωισμό που φθείρει αλλά για εκείνον που βάζει τον εαυτό πάλι στο παιχνίδι της ζωής, που σου θυμίζει ότι είσαι κι εσύ εδώ!

Επομένως χωράει λίγος εγωισμός μέσα στην αγάπη και καλό είναι για όλους μας να τον χωρέσουμε…